13 marca wybraliśmy się do Ośrodka Czytelnictwa Chorych i Niepełnosprawnych na prelekcję pt. „Narodowa kucharka”. Lucyna Ćwierczakiewiczowa, o której mowa, zdecydowanie wyprzedziła swoje czasy. Życie typowej, dziewiętnastowiecznej pani domu nużyło ją śmiertelnie. Zamiast spędzać dnie na proszonych herbatkach, wolała obmyślać i testować w swej kuchni coraz to nowsze receptury zup, dań gorących i zimnych, deserów, konfitur, nalewek, by później – ku zgorszeniu warszawskiej socjety – publikować je w książkach kucharskich i poradnikach. Publikacje te przyniosły jej nie tylko sporo pieniędzy, ale także nadały zasłużony tytuł królowej polskiej kuchni.